حالا که دارم از چکه های کوچیک اشک واسه کلمه های آشفته’ ذهنم یه چیزی شبیه قایق میسازم اینجا شبه نه اینکه فکر کنی حالا شبه.. نه عزیزم همیشه شبه تا تو یه روزی از یه راه دور با یه فانوس نقره ای بیای و یه ریزه نور بپاشی رو غریبی این دشت.
LinkDump
| تبليغات | X |
